Jak tłumaczyć na hebrajski polskie zdrobnienia i zgrubienia? Przykład „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza

Abstrakt

W „Panu Tadeuszu” Adama Mickiewicza występuje wiele zdrobnień i pewna liczba zgrubień, które pełnią głównie funkcję ekspresywną. Jedyny pełny przekład „Pana Tadeusza” na język hebrajski, autorstwa Josefa Liḫṭenboma, powstał w okresie, gdy w hebrajszczyźnie pisanej, literackiej, zdrobnienia niemal nie występowały, a w hebrajszczyźnie mówionej dopiero zaczynały się upowszechniać. Z tego powodu w tłumaczeniu Liḫṭenboma zdrobnienia niemal nie występują, co oznacza brak „ekwiwalencji emocjonalnej” (określenie Jerzego Jarniewicza) wobec oryginału, a także nieadekwatność stylistyczną, bo w oryginale zdrobnienia są jednym z wykładników potoczności. Ponieważ od czasu wydania przekładu Liḫṭenboma kategoria słowotwórcza zdrobnień znacznie się rozwinęła w hebrajskim, tj. powstało wiele nowych typów słowotwórczych, a ich użycie rozszerzyło się na hebrajszczyznę literacką, proponuję własne ekwiwalenty przekładowe Mickiewiczowskich zdrobnień i zgrubień, do wykorzystania w ewentualnym nowym przekładzie dzieła.